شهرستان داراب یکی از جاذبه های کم نظیر گردشگری در ایران و فارس به شمار میرود، منطقهای در جنوب شرقی فارس که در کل نقطهای گرمسیری محسوب شده است اما شهرستانی چهارفصل به شمار میرود و برابر اطلاعات موجود بیش از صد و سی اثر تاریخی و گردشگری ثبت شده را در دل خود دارد.شهرستان داراب، قدمتی چندهزارساله دارد و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شیراز واقع شده و بالغ بر دویست و نود هزار نفر جمعیت را در خود جای داده و با شهرستانهای زریندشت، استهبان، نیریز، فسا، لارستان و حاجی آباد در استان هرمزگان همجوار است.باستانشناسیبراساس پژوهشهای باستانشناسی قدمت این منطقه که در گذشته دارابگرد نامیده میشده به هزارهٔ پنجم قبل از میلاد(عصرسفال نخودی و مقارن با تمدن سیلک ۲ کاشان) میرسد .تپه هاوتلهای باستانی مناطق مادوان و خسویه ازجمله آثار زیستگاههای انسانی در دوران ماقبل تاریخ درناحیه دارابگرد میباشند. بنای شهرکهن دارابگرد که آثارآن در ۷ کیلومتری جنوب شهر کنونی داراب قراردارد، بر اساس شواهد موجود به اوایل دوران هخامنشیان میرسد.برمبنای روایات تاریخی و نوشته مورخین و نویسندگان متقدم مانند طبری، حمزه اصفهانی، یعقوبی، ثعالبی، بلعمی، ابن اثیر و بسیاری دیگر، شهردارابگرد توسط "دارای بزرگ" که در ادبیات پهلوی و اسلامی از وی به نام "داریوش بزرگ" یاد شده، ساخته میشود .فردوسی شاعر نامور ایران در باره این شهر و ساخت آن سروده است؛چو بگشاد داننده زآن آب بند یکی شهر فرمود بس سودمند/ بفرمود کزهند وز رومیان بیارند کارآزموده ردان/ چو دیوار شهر اندر آوردگرد ورا نام کردند دارابگرد/ یکی آتش افروخت از تیغ کوه پرستیدن آذر آمد گروه/ ز هرپیشهای کارگر خواستند ه
برچسب:
نویسنده: مریم عابدی